Klucze API i integracje

Ten temat obsługują dwie karty w Ustawieniach: Integracje dla kluczy API i webhooków oraz Podłączone aplikacje dla autoryzacji aplikacji.

Tworzenie klucza API

Otwórz Ustawienia, potem Integracje, potem kliknij Nowy klucz API. Nadaj mu nazwę, żeby pamiętać, do czego służy, i kliknij Utwórz.

Klucz jest pokazywany tylko raz. Skopiuj go przed zamknięciem okna. Później nie da się go odzyskać, a tabela pokazuje już tylko jego prefiks. Jeśli go zgubisz, unieważnij go i utwórz nowy.

Tabela kluczy pokazuje nazwę, prefiks klucza, datę utworzenia, ostatnie użycie i status. Ostatnie użycie jest naprawdę przydatne do wyłapywania kluczy, których nic już nie woła.

Unieważnienie jest natychmiastowe i trwałe. Kliknij ikonę kosza i potwierdź. Wszystko, co korzysta z tego klucza, przestaje działać od razu, łącznie z połączeniami na nim zbudowanymi. Wiersz zostaje w tabeli z oznaczeniem Unieważniony, dla Twojej dokumentacji.

Webhooki

Webhooki wypychają zdarzenia na wybrany przez Ciebie adres URL. Kliknij Dodaj endpoint, wklej adres i zaznacz zdarzenia, które Cię interesują. Możesz wybrać pojedyncze zdarzenia albo wszystkie naraz.

Sekret podpisu jest pokazywany raz, przy utworzeniu, dokładnie tak jak klucz API. Twój odbiornik używa go, żeby zweryfikować, że podpisany POST naprawdę przyszedł z Twojego konta.

Każdy endpoint pokazuje swój stan: OK z czasem ostatniego sukcesu, Błędy z czasem ostatniej porażki, albo notkę, że dostaw jeszcze nie było.

Zawodzące endpointy są wstrzymywane automatycznie. Po serii nieudanych dostaw endpoint dostaje oznaczenie wyłączonego automatycznie. Napraw stronę odbierającą, a potem włącz go ponownie przyciskiem odświeżenia. Możesz też samodzielnie przełączać każdy endpoint między Aktywny i Wyłączony albo go usunąć.

O automatycznym wyłączeniu endpointu możesz dostawać maila. Ten przełącznik znajdziesz w sekcji Powiadomienia i prywatność, zobacz Ustawienia konta.

Podłączone aplikacje

To druga karta. Pokazuje aplikacje autoryzowane na Twoim koncie przez konektor, razem z adresem, który wklejasz w aplikacji, żeby ją połączyć.

Każde połączenie pokazuje nazwę aplikacji, datę podłączenia, ostatnie użycie i zakres dostępu. Zakres jest opisany prostym językiem: odczyt Twojego konta, wprowadzanie zmian, które zatwierdzasz, oraz utrzymanie połączenia bez ponownego logowania.

Odłączenie odbiera dostęp natychmiast. Potwierdź nazwą, a aplikacja jest odłączona od ręki. Później możesz ją podłączyć ponownie. Przycisk odłączenia wszystkich odbiera każde połączenie za jednym razem.

Ostatnia aktywność to dziennik najnowszych działań podłączonych aplikacji na Twoim koncie, więc widzisz, co faktycznie zostało zrobione, a nie tylko na co pozwolono.